برآستان جانان گر ســــر توان نهادن ........ گلبانگ سربلندی برآسمــــان توان زد

رمزقرآن ازحسین آموختیم - Atyabi Weblog/وب نگاری اطیابی
X
تبلیغات
رایتل

رمزقرآن،ازحسین آموختیم

مؤمن از عشق است و، عشق از مؤمن است 

                              عشق  را، نا ممکن  مــــــــا، ممکن است

عقـــــــــــل، در  پیچاک اسباب  و علـــــــــــل

                              عشق، چـــــــــوگان ‌باز میـــــــــدان عمل

عقــــــــــــل، مکّار است و دامـــــــــی می‌زند

                              عشق، صیــــــــد از زور بازو افکنــــــــد

عقــــــــــــل را، سرمایه از بیم  و شک است

                              عشق، از عــــــزم  و  یقین لاینفک است

آن کنــــــــد تعمیــــــــر، تا ویــــــران کنــــــد

                              این کنـــــــد ویــــــران، که آبادان کنـــــد
 
عقــــــــل، چون باد است، ارزان در جهــــان

                             عشق، کمیــــاب و، بهـــــای او گــــــران

عقــــــــل، محکــــم از اساس چون و چنـــــد

                            عشق، عـــــریان از لباس چون و چنـــــد

عقـــــــــل می‌گوید کــــه، خـــــود را پیش کن

                           عشق گـــــــــوید، امتحـــــــان خویش کن

عقـــــــــل، با غیـــــــــر آشنا، از اکتســـــــاب

                          عشق،از فضل است و، با خود در حساب

عقـــــــــل گــــــــوید، شاد شو، آبـــــــــاد شو

                         عشق گــــــــوید، بنــــــــده شو، آزاد شو

عشق را، آرام جــــــــــان، حــــــــــرّیّت است 

                         ناقــــــه‌اش را، ساربان، حــــــرّیّت است

آن شنیدستی، کــــــــــــه هنگــــــام نبـــــــــرد

                        عشق، با عقـــــــــل هوس‌پرور، چه کرد

آن  امـــــــام  عاشقان،  پـــــــــور بتــــــــــول

                        ســــــــرو آزادی، ز بستان رســـــــــول

الله  الله، بـــــــــای بســـــــــــــم الله، پـــــــــدر 

                        معنــــــــی  ذبح عظیـــــــم آمد، پســـــر

سرخـــــــــرو، عشق غیـــــــــــور، از خون او 

                        شوخی این مصـــــــرع، از مضمون او

در میــــــــان امت، آن کیــــــــوان جنـــــــــاب  

                       همچو حــــــــرف  قل هو الله، در کتاب

چــــون خلافت، رشته از قـــــــــــرآن گسیخت

                       حــــــرّیت را، زهـــــــر اندر کام ریخت

مـــــــوج خـــون او، چمـــــــــن ایجاد کــــــرد

                        تا قیــــــــامت، قطــــــــع استبداد کـرد

بهــــــر حق، در خاک و خون غلطیـــده است

                        پس بنــــــای لا اله، گـــــــردیده است

مدعــــــــایش، سلطنت بــــــودی اگـــــــــر 

                        خود  نکردی، با چنین  سامان، سفر

ســـــــرّ ابراهیـــــــــم و، اسماعیـــــــل بود  

                        یعنـــــی آن اجمــــال را، تفصیل بود

عــــــزم  او، چون  کوهساران، استـــــوار    

                        پایــــــــدار و، تنـــــد سیر و، کامکار

تیـــــــــغ، بهــــــر عـــزت دین است و بس

                        مقصـــــــد او، حفظ آیین است و بس

ما سو الله را، مسلمـــــــان بنـــــــده نیست

                         پیش فرعونی، سرش افکنده نیست

خـــــون او، تفسیر این اســــــــرار کـــــرد  

                         ملت خوابیـــــــــده را، بیـــــدار کرد

نقش  الا الله،  بــــــــر صحــــــــــرا نوشت  

                         سطـــــــــر عنوان  نجات ما نوشت

رمــــــز قـــــــــرآن، از حسین آموختیـــــم    

                          ز آتش او، شعلـــــــــه‌ها افروختیم

تار ما، از زخمــــــــه‌اش، لرزان هنــــــوز  

                         تازه از، تکبیر او، ایمــــــان هنوز

ای صبــــــا، ای پیــک دور افتـــــــــادگان     

                        اشک  ما، بر خـــاک پاک او رسان

علامه اقبال لاهوری

منبع : تک بیست          www.t-a-k-2-0.sub.ir رفتن به بالای صفحه